İşçi Demokrasisi

Kapitalizmin krizi derinleşiyor, dev şirketler zarar üstüne zarar açıklamaya, kitlesel olarak işçileri kapı önüne koymaya başladılar.Her zaman olduğu gibi, kriz yoksulları vuruyor. Sistem kriz yaşasa da sermayedarlar servetlerini büyütmeye devam ediyorlar¹. Buna karşılık dünyada açlık gün geçtikçe büyüyor.

NEO-LİBERALİZM TARIMI BİTİRİYOR

Uluslararası büyük sermayedarlar, IMF(Uluslararası Para Fonu) ve DTÖ(Dünya Ticaret Örgütü) gibi örgütleri aracılığıyla, neo-liberalizmi tüm Dünyaya yaymaya devam ediyorlar. Gıda üretimi de bundan nasibini alıyor. ABD ve AB, kendi gıda ürünlerine devlet desteği verirken, Türkiye, Arjantin gibi ülkelerden gıda ürünlerine koyduğu kotaları indirmesini istiyor². Bu yüzden, gıda üreticisi dışardan ithal edilen ürün ile rekabet edemiyor. Büyük patronlar kendi üreticilerine destek verirken, neo-liberal politikalara zorladıkları ülkelerdeki gıda üreticilerine sağlanan devlet desteğinin kesilmesini istiyor. Büyük patronlar bununla da kalmıyor, hangi ürünün üretileceğine de karar veriyorlar. Örneğin Brezilya’ya, sen ABD iç pazarına soya fasulyesi yetiştir diyorlar.

DTÖ, dünya ticaretini düzenlemek için 1995 yılında kurulmuştu. Bu örgüt, büyük devletlerin, büyük sermayedarların örgütüdür ve bu örgütün tarım anlaşması, dünyanın en büyük gıda şirketlerinden birisi olan Cargill’in eski çalışanı tarafından hazırlanmıştır. Hatırlanacağı gibi, dünyanın birçok ülkesinde olduğu gibi, Türkiye’de de Cargill için özel yasalar çıkarıldı. Cargill’in fabrikası “özel endüstri bölgesi” ilan edildi.

Gelişmekte olan ülkelerde, yani ABD ve AB ülkeleri gibi büyük ekonomilere sahip olmayan ülkelerde, uluslararası dev şirketlerin önü gümrük vergilerinin düşürülmesi, tarıma verilen desteğin keksilmesi gibi yöntemlerle açıldı. Bunun sonucunda bu dev gıda şirketleri tekel haline geldiler³. Kendi üretimini gerçekleştiremeyen devletler, bu tekellerin fiyatlarına mahkum hale geldiler.

AÇLIK İNSANLARI İSYAN ETTİRİYOR

Artan gıda fiyatları ile birlikte, dünyanın bir çok ülkesinde insanlar sokaklara döküldüler. 30’dan fazla ülkede açlık yüzünden gösteriler yapıldı, hatta Haiti’deki gösteriler o kadar büyüdü ki hükümet yerle bir oldu. Açlık yüzünden gerçekleşen gösterilerde yüzlerce insan öldürüldü. Uluslararası büyük sermayedarlar kârlarını büyütürlerken, insanlar açlıktan isyan etme aşamasına kadar geldiler.

Gıda fiyatları, bize söylendiği gibi kuraklık ya da bir iki spekülatörün cambazlığı yüzünden artmıyor. Bunlar asıl nedenler değildir. Asıl neden Dünyanın hakimi olan büyük sermayedarların kâr hırsıdır. Patronlar, insanların açlıktan ölmesini umursamıyorlar, onları ilgilendiren tek şey para kasalarının ne kadar dolu olduğu.