Kürt sorunu siyasal-demokratik bir sorundur. Bu yüzden çözümü de siyasal olmak zorundadır. On yıllardır askeri çözümde direten, imha ve inkar siyaseti izleyen resmi politika fiilen çökmüştür. Aynı politikada ısrar etmek, sorunu daha da içinden çıkılmaz hale getirmekten başka bir işe yaramayacaktır. Resmi politikanın çöktüğünü, bir dönem bu politikanın sözcüsü ve icracısı konumundaki generaller bile artık itiraf ediyor.

Sorunun demokrasi içinde çözülmesi temel alınmalıdır. Bunun içinde emperyalizmin bölgesel planları değil, Kürt halkının eğilimleri ve talepleri dikkate alınmalıdır. ABD emperyalizmi ile kapalı kapılar ardında hazırlanmış, başbakanın değişiyle “istihbari ,siyasi, diplomatik ve operasyonel boyutları” olan bir ‘plan’, sorunu daha da içinden çıkılmaz hale getirmekten ve halklar arası düşmanlığı  derinleştirmekten öte bir işe yaramayacaktır.

Kürtlere yönelik ayrımcı ve dışlayıcı politikalardan vazgeçilmeli. Türk vekilleri ve partileri mecliste siyaset yaparken Kürtlere cezaevi yolu gösterilmemeli. DTP’ye yönelik kapatma davasının durdurulması, linç kampanyalarının engellenmesi için gereken siyasi irade gösterilmeli. Sorunun çözümü için DTP ile masaya oturulmalı ‘dağa çıkacaklarına politika yapması’ istenenlerin, dağdan indirilmesi için, mahkemede-hapishanede değil, demokrasi içinde çözüm için, barış isteklerine ve bu doğrultudaki inisiyatiflere ve çabalara destek olunmalı, sahip çıkılmalıdır.